Sürmeli Sandıklar

Rüzgârlı gecenin

Şarkılara çentik attığı seline gücendi sazım

Gözlerime yürüyen sabahlardan gitti martılar

Sonra ırmaklar

Apansız bulanıklıkla şehirlerden.

Böyle içtenlikle geri çevrilen sayfalarda

Unutulmuş sevgiler

Karanlığın bakışlarında gizli güneş

Oyalarken aynaları

Ağaçlı bahçelerde hep bir şeyler eksik

Soluğuma çatlayan gürültünün

Çekingen dansında çiçekler

Donmuş dallar

Böyle apayrı yalnızlık

Beraber olduğumuz aldanışlarda

Adım adım

Boy atarken tenime yollar

Çocuk sesleriyle dolu

Mavi bir düşün gök çiçeği

Rüzgâr ın kesildiği yerden

Sokul yanıma

Ellerimin yaşamı okşadığı yerde

Dağıtıver saçlarımı yüzüme

Uyansın sular

Uyansın

Hep aynı çatıların kalıpsız boşluklarına

Sürmeli sandıklar