Sürmeli Uyku

Ay mavisiyle asıldı güneş

durduk en güzel yerinde ince aydınlığın

kalabalığı eriyen sessizliğin soluğunda

yorgun yeşil

içeride hâr’lı bir ateş

aynaya baktım

nane kanatlarında sonsuzluğun uçları

bulutlu bir sevda sabaha uyanan

hiç unutmam sarışın esintide

toprağa düş döken rüzgar’ı..

ağzımda havalanan kuş harfleri

gölgeli tan’da kokum

ayaz pencerelerin az ışıklı odaları

imge yıldızlı sözlerinle

bana bir gökyüzü çiz

incelsin ayakbileklerim

dilimin sandalı biçer buğdaylı zamanı

kalbimin üstünde tohum toprağı yırtar

-yüzümde sürmeli bir uyku-

bir çocuğun sesiyle uyanır şehir

uykunun avlusuna çoğalır

serin gecenin boynunda güneş

ey ruhumun gölgesindeki su tazeliği

ay’ın ilk dördündeyken kalemin

gün doğuyor bir yerlere

kıvrılıyorum tenine

özlem ıslağıyla..

başını suya vuran zamanda dudaklarımın

yağmur çiçeği

içim,karanlığın saçlarıyla akan

orman ırmağı

ışık tutan ellerime usulca seslen

bir şiiri okuyorum

diriliyor aynada takvim yeryüzü sükunetiyle..

içeride bir yerde yıldız kökleri

g’özlerimin baktığı yer

biraz deli ve kıvırcık

yüzümün lekeli yangını

vazgeçilmez ıslık..

cam gövdeli dağların tepesinde

su atları

iner düş basamaklarıyla sesime

sonsuz bir yağmuru geceye dokur

iç çeken boşlukların deniz göğsü

Sus

Ay mavisiyle açılır güneş

.....