Sürmelya

Gün değgisi gözlerinden

Bir kürdili şarkı sızar saçlarına Sürmelya...

Körpe bir ayrılık susar sensizliği

Kar soğuğu esmer bakışların vurur geceyi

Issıza dem tutar albenisi hayatın

Soluk alışlarına aşerer zaman

Körpe düşler sağılır kirpiklerinden

Yağmur uçuşlu siluet kanadında

T/aranır sebepsiz düşük yapan gözyaşların

S/aklar ayın yalnızlığını muhabbet suskuları

Ruhuna s/övgüler dizer akşam güneşi

Vaveylalarında sürgün olur dönüşün

Ahhh Sürmelya!

Mızrabına saklı gamzelerinde

Tan yeri takdis eder sabahı

Gün ağara durur umuma açık

T/ekler zamanını şair bıyık altı gülüşlerinde

Asude sonbaharlar sarar sırça köşklerini

Bir arapsaçı dolanır kuytulara

Söner yalnızlık fenerleri çiselerinde

Yağmur s/iner avurtlarına ikindi turlarında

Düne hasım olur tükeniş

Gönül küse kalır Sürmelya keşişlemelerinde

Bir sevgiliye keşif dolanımlarında

Süpürülür dün tozları

Bir geldim geçtilere vurgun yer ömür

Ne son perde çekimidir güz görümlülüğü

Ne de ardından susuşa çığlıktır Sürmelya

Göz k/açığı

Bir aşk dolaşır albeni çizillerinde

Rahlelerinde suskun sureler okunur

Gece esas duruşunda selamlar hayatı

Muhalif rüzgarlar dolanırken yokluğuna

Tok bir yalnızlık sarar gün döngülerini

K/anar gece Sürmelya

Ölüme s/es olur gülüşün...