Sus

Suslar kondu artık gönül bağıma

Sensiz ve sessizce ağladım bu gün

Tamda hayaline sarılmışken akıl odamda

Sensizliğe katlandım sustum bu gün.

Açılırken denizlere mor sümbüllü yüreğim

Karardı hayalimin gece feneri

Vuslata dair ne varsa şimdi

Herşeye katlandım sustum bu gün.

şimdi...

Karanlıkları çekiyor ruhum özleminden

Sessizliğe bürünüyor dilim hasretinden

Kavuşamayan bir çift kumru gönüllerden

Sessizliğime çağladım haykırdım bu gün.

Artık...

Ne ses isterim ışıksız odamda

Ne bir hare dolaşsın üzerimde dünyamda

Kıvılcım bile parlamasın artık şuramda

Kendimi kandırıp ağladım bu gün.

14.03.2010