Sus Beni

sus beni

o sokak anlatırsa başı boşluk edip belki bir sokak kedisine

say ki kaldırımdım

hani topuklarının kırıldığı

ayıbı

kar kümelerinin

kayarken o yıldız göğsünden ayıbın evet

saklı kalmalıydım kristalleşmemiş bulutun ardında belki bir gece yarısı

ya da

ne bileyim

küskün şehrin köşesinde

yorgun kahve kıvamında acımsı

hikayeler yazarken

yoktun ki zaten

acıma tütün basıp parmaklarım

ertelenmiş şarkılar söylüyordum, çocuk misali

çakıl taşlarını ufaltırken poyrazın üfürdüğü yakamozlar

kır

ne diyeyim

tövbe tutmaz dudaklarımı

hani öperken yalnızlığı içimden bir gıdım

kopardıysa seni

ya da

bas kadavramın üstüne

geç git

çıplak ayakların

kokuşmadan....