Sus Dokundu Yüreğe...

Kayar gözlerimden yaşlarım

Tutamam tutunamam kirpiğe

Akıyor işte

Kıvrımları nemli çehre

Yüz veriyor zaman ölüme..

Dokunuşu aheste hicranın

Vurdukça yitiğe

Boğulur hıçkırık

Tıkanır hece...

Günü yitirmiş gece...

Sus dokundu yüreğe

Gidene ağıttır hikâye

Durmuyor hatırsız derman

Tükenmişçesine...

Kırk bir mum yanarmış ölene

Kırkına değin

Her gün biri sönermiş

Ve son mum

Bir ömür yanarmış ta yanarmış

Velhasıl

Yakarmış ta yakarmış...

Söz biçare

Ölüme ne çare...

Daha dündü gün dolmadı

Gözlerimde gülüşü solmadı

Ziyan yitik

Düşüm bitik

Yâdın oldu hasretlik

Düşün ki biçareyim

Ne çare...

Damlayan yaşlar yürekle buluşunca

Sözleşmeli kadere isyan olur

Davalar...

Ben sızılı

Ebedi bir gidişe

Buruşmuş suratımla

Sığınmaktayım... Ki biçare...

Hikâyene kanmaktayım...Ki ne çare...