Sus Yüreğim

baktım gözlerime ağlamaktan tükenmişti

yeter dedim topla şu dökülen gözyaşlarını

her yer damla damla özlem dolmuştu.

sildikçe izi kalıyordu ahların intizarların

temizledikçe daha çok kararıyordu kaderin dışavurumu duvarlarda.

ahh! dedi sol göğsümde atan yumruk kadar et parçası

bu kaçıncı yaradır ihanet hançerinin vurduğu

"sus" dedim.

kendimden bile sakladım acılarımı

sen nerden duydun a be yürek...

orta yerde serme sırlarımızı ortayere

felatun beyi okumadın mı ah o ne ince beyfendidir bilmez misin.

istanbul beyzadesi idi hani bir köle çerkes kızına

ram olmadı mı.

-bedenin köle olabilir ama ruhun efendi senin be gönlüm

seversin ama

dile gelirse bozulur buyuler

ya tutmazsa yıllardır içinde serpilen o kutsal dilek.

sus ne olursun konuşma a yürek.