Susadı Içimin Gülü

kalem tuturan ilhama yazık

nerden başlarsan başla

sonla biter her halükarda....

savunulması güç olan her varlığın

saman sarısı rengine gün ışığı ekledim

bekledim gecelerce

sebebini bilmedim

aklım fikrimden öteye her vuruşunda

akrebi yelkovana yeğler oldum

zaman taşı alevi uclarından çıkan

canavarlarıma ekmek böler oldum

katıksız...

susadı içimin gülü

soldu...

yılgın gecen her gününe

tohumlanan kan güllerinde

yekpare yelkenlerle denize açılan bir gemide

son tutan

ümitlerimi

bir telefon çalışında kaybettim...