Suskun Bir Seyyahın Aşk'a Helal Kısmı

Tek heceli rüyaydı bu sana düştüğüm

Yüreğimin kubbeleri yıkılmıştı arşa değerken

Sözcükler kendi kendine fırlarken dudaklarımdan

Tutmaya mecalim kalmamıştı kendimi

Ruhum öylesine dargındı ki sana

Kalemim taşıyamıyordu hamallığını yaptığım

Aşk'ı

Hâki gözlerinde kırk yıllık hatır arıyordum

Suskun bir seyyahtım ömrümde

Çocuk gülüşlerimi bırakıyordum

Her geçtiğim yetimin gözlerine

Belki tavaf ediyordum dünyayı

Seni unuturum diye

Perdesini çekmişti gece

Yıldızlar cirit atarken aklımda

Kendimi satıyorum düşlerime

Bozdur bozdur harca

Aşk'a helaldir . . .

Ne zaman 'sizi'

' Sen ' yapsam

' Biz ' de kayboluyordum

Işığı yoktu caddelerin

Kaldırımların dilsiz taraflarından yürüyorduk

Köşe başı miladı dolmuş

Sensizlik çarpıyordu suretime

Bütün yüreğimi arşınlıyordum sana varmak adına

Tek seferlik yolcu misali çıkarken

Vahasını kaybetmiş sahraya

Bir ' ben ' kalıyordu kendini bulamayan

Bir de önsözlerime kesme işareti vurmuş cellatlar

İpimi çekiyordu mavisini kaybetmiş şehir

Şair kelamında dua arıyordum

Kaç kutsal kitap ederdi bir ' aşk '

Kaç kere secde etmem gerekirdi

Hiçlikten hepliğe doğru

Sema'ya doğru çeviriyordum ellerimi

Sesime ses vermeliydi melek kanatları

Beyaz düşman olmuştu bakışlarıma

Siyah her zaman peşimde azılı bir katil

Tut ellerimden çek kendine doğru

Lime lime olmuş yüreğimin

Sol parçasını sakla kendine

Girizgah bölümünde

Adını;

?Sevda koydum siyah bakışlı gece ?