Suskun Bulut

Suskun bir bulut çöker gibi tembel bir kente

Öyle duruyorsun sessiz ve nemli

Konuş desem kanatları titriyor kelebeklerin

Sus desem gurup oluyorsun.

Ne zaman bir tren geçse gecenin bir yerinden

Kalkıp gitmek geçiyor içinden.

Biliyorum yalnızlıkta ezberledin onca şarkıyı

Parmak çıtlatma tiki geliştirdin yalnızlıkta,

Kal istersen.

Konuşmak mı suç konuşmamak mı sence

Fısıltılar sızıyor dudaklarından

Küçücük yüreğine nasıl sığdırıyorsun onca gizemi

Kimbilir neler geçiriyorsun aklından.

Tembel bir bulut çöker gibi tembel bir kente

Yorgun ve ürkek öyle duruyorsun

Baksam gözlerine bir yaprak düşüyor dalından

Gözlerini başka iklime taşıyorsun.