Suskun Gecenin Ertesinden

Kör ışığa tutuşurken parmakların

Seyreyle hüzün asılacak ölümün sehpasına idam misali

Şafak koşacak peşinden belki

Belki kara gün erteleri

Nedamet vuracak

Kör kurşun

Diz çökerken pişmanlık akşam secdesine

Duadan silinecek adım

Adım yoksul sofasında yoksun voltalarda

Yorarken hayali

İçimde adını sildiğim şarkılar

Saklanıp

İzbe karanlıklara

Yeni doğum kumruları gibi ahşap kiremitlerde

Islanırken mevsim şaşırtan yağmurlardan

Ağlayacaksın

Zifir köşelerde

Mahkûm edilmişliğin

Dilinde ağaç kavuklarına sakladığın şahadetin

Bensiz ölecek

Kara şiirler

Yontarken sen şehir yıldızlarını

Dudaklarında kızıl diş izleri

Saç renklerine çekeceksin

Uçsuz bir kuyudan artezyen kokularını

Kokmayacak öyle teninde

Tanrı kokuları

Öleceksin biliyorsun

Kor mermiler yutunca

Efsunlu sabahlarda

Çay kaşığında

Adımı arayacak gözlerin

Ben

Rüya şafaklarında sarılırken

Taze zıbınlara

Boş bir beşik sallayacak

Ninnilerin

Diline yapışacak

Lal gecenin

Yelkovanları

Kadranı kaçıran sabırlar dizeceksin isli tespihlere

Firavun masalları artacak geceye

Asasına kömür sürdüğün

Dervişten kaçıracaksın yalan gözlerini

Ama...