Suskun Mavi

Eteklerini topluyor dalgalar

Kumsala diyeceklerini söylemeden

Zifirden korkarak sığınıyor

Şehrin ışık dansı ile

Suskun bir mavi ağlıyor

Kim bilir kaç körpe yürek

Kumlara gönül alfabesini yazdı sende

Elindeki şişeye kaç göz yaşı akıttı aşk

Sularına kaç suret düştü de

Böyle ebruli oldu çakıl taşların

Gece ıssız

Gece tavına yaklaşan kor demir

Sahilini süsleyen yosmadan

Haber ver

Gidenlere yaktığın ağıt mıdır

Suskunluğun

Epey zaman oldu İznik

Gölünde dem tutmayalı

Hiç değişmemiş çınar yapraklarıyla valsin

Çamlara kırgın gibisin

Ben geldim suskun mavi

Dok içini de dertleşelim

Üstünü örtecek sevda bulmak zor

Kasım'da üşüyorsun yine

İnsanlar çoktan gitmiş

Bir ben varım şimdi kıyında

Bir karabaş bir de tekir

Yine suskunsun ey mavi göl

Ayten'den haberin var mı

Yeni biri bulmuş adı Bekir

Küçücük yer uğramışlardır elbet sana

Severdi kumunda yürümeyi

Vurup ayakkabılarını sırtına

Yürürdü

Yürürdü de taş incinmezdi

Alt tarafı kırk beş kilo

İnce bilek , küçük topuk

O aralar aklımız kopuk ,dalganda köpük

Yine ince saza başlamayalım

Sakin yarayı , kanatmayalım

Olur da Ayten uğrarsa

Benim için topuklarına değiver

Bir sonraki gelişte yüzümü sende yıkayayım