Suskunluğa Bürünen Gece

Gecenin en kuytusun da

Çılgınca bir umut

Devleşir içimde

Öyle bir duygu tutunur ki

Karanlığın hiçin de

Bir tül gibi sallanır yokluğun

Issız gecelerime

Suskunluğa bürünen gece

Sabaha soyunur

Alevlenir yüreğimde ki kor

Kav gibi tutuşurum

Aydınlığa serilen gözlerim

Yumar kirpiklerini

Seninle kaybolur

Yürek sahillerinde