Suskunluğumdan Tanırım Onu

Senin adından sonra yudumluyorum acıyı

Bulutlardan gelen, yağmur taneleri gibi

Düşüyorum

Üstünü örtüyorum gecenin

ve üşüyorum

Sonbahar ılıklığında ölüyorum

Geceyi bölerken bir bebeğin saflığı

Anlımda ki alıngan fırtınalar sakinleşiyor

Gözlerimi kapatıyorum insanlara

Korkuyorum sırf değecek diye elleriniz

Affı yasaklıyorum kırgın yüreğime

ve anladım bu ızdırap dinmeyecek satırlarda

Kaçıncı yüzyılını tamamladı yüreğim,

Sevgili intiharlarında.

Kaç yüreğe tanıklık etti,

Ve kürsüsüne tekme attı.

ki ağlamak kadar ağırdı

"Hayat bu değil sevgili"

Vazgeçtim, adının baş harflerinden

ve ilk kez elimi yüreğime dayadım .

ve ilk kez bir tek O'na sığındım

Ama

Yokluğuna

Yıkıldım..

Suskunluğumdan Tanırım Onu Ask Aze