Suskunluk Senin Kadınlığında Vardı

çantanı sırtına atıp başladığın neşterli yolculuğun

bilmem kaçıncı şehrinde gece olduğunu

kaşlarının düşmesinden anlardım

suskunluk senin kadınlığında vardı

ağlamak uğrardı bazen

sokak lambaları yumardı gözlerini

hadi saklambaç oynayalım der

gider yağmurun ardına saklanırdın

topukluydu kaldırımlar o zaman

bir tabure çek derdim içine anlat sonra

çok seslilik vardı göğüslerinde

sırtındaydı çantan ve bilmem hangi şehirde

uzun saçlı kitaplar okurdum omuzlarında

yazı tura atardık sabah gelirdi

gider şarap kiralardık sahaflardan

sonra sen ellerini unuturdun bende

her cumartesi unuturdun

her cumartesi ölürdüm

ölümden dönmek senin kadınlığında vardı