Suskunluk Vadisi

bahar vurgunu dalında

dansa durur

düş kaçkını avare diken

yüreğinde büyür soğuk taçyaprakları

bakışları solar çiğ damlasındaki ışıltıda

karanlığı fısıldar kulağına yıldızlar

kendi aksinde durur zaman

ışık susar

söz tutunamaz kendine

düşer

nahoş bir seda kalır gök kubbede

hiçbir rüzgar kanatlandırmaz sessizliği

hiçbir parıltı ulaşmaz kuytularına

beyhude yakarışını toprağa karıştırır

gül

bağrında üşür güneş

kül deryasında yıkanır ömrün alevi

ölüm susar

18 haziran 2009