Sus/mak/ça

Aşkın ayrılık aracılığıyla yaptığı kalp yoklamalarında yitirdim:

Aklımı!

Uçurumun kenarında sallandırdım;

Salıncakta sallandırdığın ruhunun tek bir zerresine dokunamayan ruhumu

Kördüm

Ve gördüm sonunda beni itişlerini en aşağılara;

Ama

Uçurumdan değil

Kördüğüm olmuş iplerle oynanan aşk oyunlarına!

Sonra yazdım alnımın ortasına

Aklın noksan olduğu zamanlarda.

Hayır! Alın yazısı değil

Sözcüklerimden çalınmış harflerim denk düştü ikimizin nazarına.

-Düş/tü-

Ardından düşürdü beni eksik yaşanmış bir yazgının tam ortasına!

Eksik ve yanlış yazılara...

(Akıl ve kalp kaleme düşünce kaldıramaz oluyorum yazdıklarımı..Ve bazen saçmalamakta güzel!)