Sustular

Sustular

Kuşlar gibi

Havada ağır iyot kokusu

Barikatlara çekildi

Kırık düşler

O ses kayboldu, ıssızlıkta

Şafak geç doğdu

Akşamı boğulunca bir yudum suda

Öyle yağdı ki yağmur

Düşüm üstüne

Tüm hikâyeler ıslandı

Meftun bir yalnızlık sıkıştı köşeye

Bir de kara yağız efkârım

Çömelince başım kıyısına

Omzumda o hüzzam zaman

Sustu

Kuşlar gibi

Ölü yıldızlar...

?' bir ses ol feryad-ı akşama

gülün ömrü kadar ?'