Sustum...

Sustum

Bazen öyle iyi geliyor'ki

Kendime susmak.

İçime dolduruyorum

Aşkı

Sevgiyi

Ve hasreti

Alabildiğince.

Düşler kuruyorum rengarenk

İçinde umut dolu

Işık dolu

Sığmıyor

Almıyor bardağımın ince beli

Üzerinden yudumluyorum

Kızıla çaldığım badeyi

Biraz buruk

Biraz mayhoş .

Sustum

Tükenmeden

Tüketmeden sevgileri içimde

Gölgeme yaslandım

Tınısında ince telin

O çaldı ben dinledim

Türküler taktım her bir yıldıza

Kırık dökük ezgilerden

Ayın boynuna doladım hüzünleri

Ne içimin yangını dindi

Nede yüreğimdeki sızı

Üşüdüm

Sabahın seherinde.

Sustum

Ne toprağa kök salmış

Bir ağaçta

Nede eski bir tahta masada

Adım yoktu

Sustum

Ne kokusunu alabildim

Gecenin gölgesinde

Nede çiy tanesiyle ıslanmış

Tenine dokunabildim

Sevginin.

Sustum

Yetim kalıyor gözlerim bazen

Seçemiyorum

Sonsuzluğun bulanık rengini

Bir güvercin çırpınıyor penceremde

Kanadı kırık

Sahibi yok

Adresi yok

Kan sızıyor gönül kafesimden

İçim acıyor gülüm

İçim acıyor

Ya güze dönerse zaman...

Tufan