Sustum Suskunluğumda

Umut kırıntılarını

Maviye varmadan

Siyaha bulayıp kibriti çaktık

Şimdi

Cehennem sıcağında yanma zamanı

Oysa nefesim dediğin bir adım kadar yakın

Yıldızlar kadar uzak

Yanık tende acının kokusu yükselirken

Hangi günahın bedeliydi yandık

Sen sevgili

İçli bir türküsün dilimden düşmeyen

Nefesim tükenene kadar bıkmadan söyleyeceğim

Bazen bir volkan misali düştün soluma

Bazen Munzur olup vakurla aktın

Bazen Dicle

Bazen de Fırat oldun

Yıkıp ezdin içimi

İşte o an

Öyle derin küstüm ki kendime

Sustum suskunluğumda

Gözlerim tutundu gözlerine

Geç kalmışlığın acısı düştü nefesime çürüdüm