Sustun Ve Kirlendi Beyaz

Sustun uzun ovalara uzandı gözlerim

Esmer tenli kuşlar hüznüme kondu

Sustun sözcüklerimi kesti kör bıçaklar

En ıslatanı yağdı yağmurların

Vaktini geçirdim çok sevdiğim eriğin üzümün

En yanık türküler beni seçti radyoda

Sustun çığlıklarını duydum Afrikalı çocukların

Mavisini yitirmiş deniz oldum

Rüzgarını yitirmiş dağ

Sustun yarama tuzlu sular yürüdü

Nisanıma sert şubatlar yürüdü

Hayırsız çıktı bindiğim bütün gemiler

Yalnızlık limanlarında unuttu beni

Sustun ve kirlendi beyaz