Susturacağım İçimdeki İsyankar Sesleri

Asi bir aşka

Tutsak olmuş

Ayaz gecelerime

Yokluğunun şavkı her vurduğunda

Aydınlanır

Aydınlık mı düşer zannedersin

Rengini unuttuğum gündüzlerime

Yok be gülce nazım

Odamın perdeleri gibi

Göz perdelerim de artık yırtılmış

Uzun zamandan beri

Ne bi ışık

Ne de gün hüzmesi girdi

Ölüm sessizliğindeki

Yokluğunu yaşadığım

Bu izbe odaya.

Nasıl oldu bilmem

Esaretin tutsak olduğu

Bu esir şehrin de!

Eskisi gibi bir anlamı kalmadı

Baksana!

Darağacını kurmuşlar bile

Şafak vaktine denk gelen saatte

Yedi renkli gökyüzü bile

Karalar giyinmiş

Ölüm sessizliğinde bekliyor!

Sabahı

Koca bir hayatın

Provası olmayan

Son oyunu oynanacak

Bu gece!

Baksana soruyorlar

Kara adamlar

Son arzun nedir diye.

Senin gibi! Ses çıkartmayacağım

Susacağım

Susacağım

Susturacağım içimde ki isyankar sesleri

Birazdan

Birer birer çıkartacaklar

İdam sehpasına

Asacaklar

Bana ait olanları

Merak etme , her zaman ki gibi

Başı dik ve mağrur olarak

Vedalaşacaklar

Gözlerindeki yaşlarla usulca

Asi aşkım

Yüreğimin son vedası

Bu gece son gecemiz

Hava buz kesmiş

Yağmur desen usul usul yağıyor

Gardiyanların eşliğinde

Gözlerin se gece nöbetinde

Son defa diye!

Unuttum sanma

Bilirim yapamazsın

Bir adım bile öteye gidemezsin

Korkudan değil!

İçin elvermez de gidemezsin.

Yüreğimin son sevdalısı

Vasiyetimdir sana!

Bu gece ! her geceden fazla

İhtiyacım var sana

Bir nefeslik kokuna

Umursamaz bakışlarına

Çılgınca öpüşleri ne

Senin anlayacağın sana ait!

Tüm acılarına ihtiyacım var

Ne dersin !

Hepsinden birer parça bırakabilir misin!

Cumaya kalmaz

Taşınacağım taş sokaklı

Numarası olmayan

Taş evin avlusuna

Sen gelinceye kadar

Avunurum onlarla

Sokak çocukları gibi!

________Yüreğimin kadını unutma!_____

____________ Gecenin içinde çekilen acılar gözükmezmiş!___

_____ Şiirimi günün şiiri olarak seçen secki kuruluna teşekkür ederim...___