Şuursuz

pezevenk kiralamış gözlerimi kör bir tanrıya

şeytanın muhafızları tutamamış dipsiz ateş kuyularında

buz tutan iliklerimden telli çalgılar yapılmış

karanlık üflenmiş kutsal bir kitabın sayfa ayıracına

fahişe gözlerim artık bana ait değil

gelen seslerin sahibi melankolik bir it değil

servis edilmiş renklerim oburluk abidesine

ışığa aç bir nezarethanedeyim şu sıralarda

cellatlara emanet ruhum şuursuz isyanlarda..