Süveyda İçli Türküm...

//Uzakların şarkısını yakınlaştıran hüzün,

Acı davrandı tebessümde...//

Uzun bir yağmur altında

Islak, üşümüş ellerimle

Suskun ve küskün...

Yitene baktıkça yürek

Kurşun sızısı gibi

An gelir sızıyla

Ölesiye ağlarım...

Kıvılcım çıkmaz kınından

Özlem çağladıkça

Paslı bir bıçak gibi keser günü

Süveyda...

Süveyda hükmeder zifirde yansımayla...

Rastlantıdan uzakta

Hüzün eskimez süveyda,

Eskimez demlenir zamanla...

Soluğu böler her defasında..

Düşler yorgun düştükçe

Kirpikler ıslak...

Takvim sayfalarına gömülür

Bin bir ziyan...

Ve susarsın konuştuklarını

Sürgülersin özünü sözüne...

Zul gelsede ağlamak..

Tutuşur her bir türkü

?hayal içinde düş yorulur?

Şehrim de yağmur havası

Büsbütün daraltıyor kasveti

Kaçış yok

Zihni yoran taşıyıcıların nakliyesinden...

Evcil bir acıyla kavruk yürek

Her yağmur damlasıyla

Alevi lal kızılı...

Sevmiyorum yağmuru

Gelsene sen süveyda...

İksir gibi yayıl hücrelerime

Zifirden peçe yap yine yüzümde

Sende saklanayım olmaz mı yine...

Düş ağır mesaide

Gidenleri gömeyim yüreğine...

süveyda:karanlık ,zifir..