Suyun Taştığı Yer

Tutuklandığında akıl

Kendimi aşamadığımın evriminde

Düş piramitleri kadar uzak

Çarmıha gerdiler düzeni

Her kesimin s/avunduğu

O dağınıklıktan ​

Çekimsiz ruhumuzaydı is

Böyle propaganda

Caddeler gerçekliğin üstünde

Bildiğimiz insanlıktan yok kareler

Sesleri devrikti kime sorsam

Güneşin ayası çarpmıştı yeryüzüne

Bizleri teğet geçiyorken bakımsız zaman

Yok halihazırda elle tutulan

Zan değil

Savaşları hatırladık eskilerden

Bedenimizden ayrılmıyor parçalar

Ölüme götürmüyorlar acil

İstedikleri sömürmek yavaş yavaş

Bülbüller suskun nihilist baharlarda

Güllerden bir daha haber alamadık ​

Uzat ayaklarını dedim

Evrenin uzunluğunda

Kemiklerin ağrıyor

Dünyayı taşımış olmalısın

Nasıl anlatılır başka