Suyun Vefası

Kış geldi işte...

Her uyanışta

Karın sancısını dinliyoruz

Sonra kimsesiz kalışını izliyoruz

Sonra nekadar çok benzeştiğimizi

İstemsizce kanıksıyoruz...

Fakat bir zerre arlanmadan

Alabildiğine hoyrat

- Belki biraz da büyülenmiş olarak -

Üşümenin koynuna

Absürt düşüşümüzü konuşuyoruz

Sorsak dimağına gözlerimizin

Nedenine çomak soksak vurumduymaz s/özlerimizin

Kapkara yüzümüze sürsek k/arın kalbini mesela

Beyaza çalar mıydık iki dakika sonra

Unutabilir miydik üşümüşlüğün tarihçesini

Ah, pek uzak duruyoruz birbirimize

Yani kışla biz:

Oysa iki dost gibi

Bağdaş kurup oturmalıyız

Aynı evrenin sedirine

Aynı kadehten bilginin şarabını içmeliyiz

Kalp atışlarını dinlemeliyiz buzulların mesela

Erimişliğin ızdırabını biraz

Sellerin intikamını vesaire

Ve melankolisini

Bal gibi sürmeliyiz belleğimize

Hayal ediyorum:

B/alıklara emanet edilen hafızamızın

Cımbızlanıp çöpe atılmış halini merak ediyorum mesela

Aşk dilimizde lime lime olmadan daha

Yerin dibi ürkütmeye yeter miydi şeytani utancımızı

Ve oradan

Suyun vefasına

Fırtınaların endamına

Başımızı çıkarıp bakabilir miydik

Şimdiki gibi

Mesela aç kalır mıydı yine toprak

Ve o bikes bıraktığımız buz ayıları...

H. Korkmaz

Kasım 2025 Sthlm

https://www.youtube.com/watch?v=Xbs-ZwzpQp4