Suzan'ın Ölümü

Bir Suzan vardı hem de ne Suzan

Tarlada çapa yapar Saman sap ekin biçerdi

Biraz kısa boyluydu

Ama etine dolgundu Suzan

İşlerin sultanıydı Suzan

Ekmek yap Suzan

Kerpiç kes sıva yap Suzan

Suzan işte böyle bir Suzan'dı

Makineler yanında halt etmiş

Yine günlerden bir gün

Gün ışımadan kalkmıştı

Her günkü yiğitliği üstündeydi Suzan'ın

Bindi traktörün üstüne

Bir garip esiyordu rüzgar

Kanatlanmış uçuyordu Suzan

Sabahın alacasında

Öğlene değin çalıştı

O ne güzel çalışmaydı o

Nasıl da deviriyordu desteleri

Ter basınca Suzan'ı da Babasını da

Babası 'acıktım' dedi

'ekmek hazırla da yiyelim'

Sonra makineyi durdurmaya niyetlenirken babası

'Dur baba' dedi 'şurda sap kalmış alayım'

'almaa' demeye kalmadı babası

Suzan'ı kollarına aldı makine

Biçti Suzan'ın saçlarını ekinler gibi

İçti Sultan eceli şerbetler gibi

Bir türkü yaktılar Sultan'a

'Duman almış şu dağların başını

Makine biçti Suzan'ın saçını

Suzan yiğit kızıydı köyümüzün

Göçtü aşmadan da yirmi yaşını'

18 Ekim 1995