Tabular Ve Duvarlar
Her şey;
Bir nehrin ağlamasıyla başladı.
Önceleri sessiz çığlıktı yalnızlık;
Cansızdı.
En derinlerde kanamaktı görevi;
Zararsızdı.
O !
Tabuların lahitlerinde saklanandı;
Rüyasızdı.
Yasaklı düşlerde sırdı, uyutulandı;
Unutulandı.
Ta ki;
Nehir çığlığa çığlık olana kadar.
Herşey;
Bir kez daha yeniden hatırlanacak;
Yaşanacaktı.
Güven, korkuları; cesaret geceleri;
Kovalayacaktı.
Gün kapıdaydı;
Güneş yağmuru özlerken başlamıştı;
Teslimiyetti sunulan.
İlk yaprak savrulurken tüm endişeler;
Sonra hüzünler uzaklaşıyordu.
Yağmur yağıyordu;
Her düşen damla yeni bir umut,ümitti;
Beklentiydi.
Hissedilen, sevene sevinçti,sadakatti;
Bağlanmaktı.
Sessiz çığlık;
Şimdi konuşan bir okyanustu, mutluydu;
Aşıktı,vurgundu.
Taze hayallere doğuyordu sabahında;
Düşüne yatıyordu gecesinde.
Tabular yıkılıyor;
Yaşam yeni baştan inşa ediliyordu;
İnançtı nehrin nefesine duyulan.
Hayatın resmi;
Temiz bir tuvalde tekrar çiziliyordu,
Planlar iki kalp için kalpten yapılıyordu.
Günler hızla akıp geçerken;
Bir gün !
Ayazlı günler,
Başladı hayalleri kursakta buz tutan.
Seviyorumun karşılığı biliyorum oldu,
Özledimin yüklemi ben de ilan edildi,
Yıkılamayan duvarlar;
Fısıldandı uzun cümle aralarından,
Gerekçesi bilmiyorum yazıldı utançtan.
Sancılı süreç başlıyor;
Nehir yavaş yavaş çekiliyordu yataktan,
Şehir sessizliğe terk ediliyordu sancıdan,
Merak ve endişe Azrail'di şimdi korkutan.
Suskun günler;
Takvim sayarken ufuksuz,
Gece sabahları, gün akşamları sayıklıyordu.
Beklenen gün;
Geldiğinde sessiz çığlık son kez haykırıp,
Ağladı kalbiyle, sonra konuştu yüreğiyle.
Neden ? dedi çaresiz, bekledi sebebsiz.
Önce anlamıyorsun dendi,
İnceden,
Sonra yapamıyorum geldi,
Derinden.
Biri tabularını yıktı,
Diğeri duvarlarını yıkamadı..
Ve
Her şey;
Bir nehrin yanılgısıyla başladı,
Ama bir okyanusun yeniden ölmesiyle bitti !
01/03/2011