Tahayyülem

..

ne vakit ağlasam sağır bulutların kasvet rengi yüreğime dökülür

bağrıma b'asarım gizlerin kör düğümünden sökülmüş şafağı

meneviş tutar gözbebeklerim hareler aşk-ı semâyı

zaman tüneline çağırır bedenimi bâkir yolculuklar sarayı

güzdüze eğilen tasavvuruma gücenir sönük yıldızlar çağlayanı

geceler haşmeti kadim mısraların t'ân içeriğine b'oyalıydı tabelâsı

çaremin bir eli yalan kandil muştusu üzünçlere sattı mavi deryamı

muğlak zamanlara dercetti aşkın ittifâkını

zorlandı tahayyülem ;

kül kanadı sıfatlı sevdazenim ankâlara borçluydu yürek'ten

kayıp ufku arıyordu göğün terkesine konuşlu kalp ağrısı

aşkıma renk'siz'indi saçları// kontrolsüz düşlerin itirazına örmüştü ebemkuşağını

gönlüme bir zaman k'ân diyemem

sesimin sen yankısıyla k'etten duvarları geçti hurafem

inan kirpiğine muhtaç kuşluğun uykusuydu mübadelem...

..