Tahta Kaşıklar

ayrılık şehrinin

panoramasıdır gözlerim

siz bana bakmayın

yeni bir kainat

renk düşü’nün içinde

kahve telvesi

ağladığımı görmesin annem

demir kaşıkla

çorba içen çoban

büyümez usta

ne bileyim

yazdı kıştı bahardı

dünya sustu

üç vakte kadar

tel örgüleri aşarım

sanırım ölürüm

ıhlamur ağacımı kesmesinler