Talandan Bana Kalan

ne zaman bir limana

demir atmaya kalksam

henüz çıkmış oluyor

kıran kırana bir savaştan

bir gündelikçi sabrıyla

ortalığı toparlamak

hep bana kalan

emek

zahmet

mühim değil de

anahtarı paspasın altına bırakıver edası

asıl canımı sıkan

hasılı

zaman ensemde

aşk ise hep önümde

ben böyle nefes nefese

koşuyorum ardından