Talanlardan Kalan

sen/ iklimime aldanıp

kapımı vakitsiz çalan

ben hanidir kendimden bile firarım

zahirim yalan

ayağıma pranga anılarım

teğet geçtiğim aşklarım

bir de/ sönmeye yüz tutmuş umut yangınımdır

yağmurlu ve yoksul sabahlarımdan kalan...

yoruldum anlardan

anlara yamanan yalanlardan...

artık kimsesiz bir akşamüstüyüm

kar topluyor gökyüzüm

kaç kez batar ki güneş ufkumda

hadi/ çek gölgeni manzaramdan