Tanık

Kara bir baharın şehvetinde tomurcuklandım bugün,

Uyanmama neden arayan iniltilerin anlayışlarındaydı,

Yasa dışı birkaç ayrılığı rehin almış gözlerimi açmamın sebebi.

Uyandığımda beni karşılayacak gülümsemeler,

Yolunu değiştiriyordu göz ucu kadarlık bakışları yüzümü okşayınca.

Çoktan ayrılmıştı,

Ayazın soğuğu baharın kor yürekli kucağından

Sığındığım bir çatı altı muhabbeti

Kabul etmemişken daha misafirliğimi

Yanlış kalan bütün Aslı'lara inat hayalimden doğruldum

bir kerem edasıyla

Başıma, ağlarıyla motif motif çorap örerken, kader

Kaçtım beyaz kuşaklı, beli silahlı

Kalbi kare kaplı, kara lalelerle bezenmiş

Saflıkların elinden

Kaçışım bir çıranın mapus talihine gülümsemesi kadar sıcaktı

Ama soğutmayı tercih etti insanlar beni,

Şıklar dahilinde değilken bile ayrılıklar

Oysa ki ne güzeldi sevdalar

Tek odalı damlar altında yaşanırken,

Gelinliğini giymiş bir mevsimin

Duağını kaldırırken ki zamanlarda.

Birini seveyim derken düştügüm yanlışlar,

Israflığa uzanan ellerimde nasırlar,

Koynumda büyüyen serçeye

Verdiğim ekmek kırıntıları kadar.

Rüzgarın adına üzüldüğüm ayrılıklara

Gülümsediğinden buz kesiyor ellerim,

Dilim dilim gürlüyor sonbahar da,

Bir yansa sobalar, soğuktan donacağım.

Yanaklarımın kızarmasının sebebi utanmamdan değil,

Tatlı bir esintinin asabi suretine şahit olmaktandır.

Anlayan kalmadığından,

Bu karmaşık kelimeler, sade aşkların üzerini kaplar olmuş.

Bir kaç aylık ayrılıklara hamile yollar,

Yosun tutmaya başlamışken

çizgiler arasında

Tanık olanlar kalmamış kazaya

Yada kaza olmamış tanık ararken,

Kazara tanık olanlar varsa aşka

Gelsin kalanlar aşkı tanımamışken