Tanıyamadım

bu hayatı doyasıya yaşayamdaım

insanları bir türlü anlayamadım

üstünde gezdiğim yalan dönyayı

nedense bir nebze anlatamadım

kandırır peşinden koşarsın

türlü türlü rüyalara dalarsın

ufacık bir hatanın yüzünden

bir küşede oturur haline ağlarsın

her şeyi toz pembne beledin

dostların anlatı sen dinlemedin

hep kendi çıkarını gözettin

menfaatçı dostları tanıyamadın

koltuğuna vereni dostun sayarsın

aklın başına gelir yıkılır ağlarsın

gerçeği söyleyene döşmanca bakarsın

sana dost olanı tanıyamadın

bunca diyar gurbet dolandım

bazen göldüm bazen ağladım

ömrümü doyasıya yaşıyamadım

çaresiz kalınca o zaman anladım

kimse derdine çare olmuyor

dost bildiğin mezar kazıyor

diri diri sen mezara gömüyor

candan seveni kördüm atnıyamadım