Tanrıların Kahvaltısı İki Küçük Öpücük Ölüsü

Ben senin en çok sahipsizliğini sevmiştim

Sonra... Birçok sahibin oldu.

I.

İçimdeki siyah pelerinli ressam

Tanrıların kahvaltısı için

Renklerin dudağından iki küçük öpücük ölüsü

Bırakıyor bize her sabah

Canımız hiç yanmıyor. Hiç.

Paslı nefesini durmadan ruhuma üfleyen

İspirto içen simyacı çırağı beni düelloya çağırıyor

Ona dilimdeki kılıç yarıklarını gösteriyorum

Sanıyor ki, ben sadece iz'den yapıldım.

II.

Ve senden bana doğru akan bütün uçurumları yudumladığımı bilmiyor

Önünde 'düş çöktüğüm' aşk onu döverse, boşluk manyağı olur.

III.

Soğuktan üşüyen yağmur damlaları cama vuruyor

İçeri al anne; bana kim benziyorsa içeri al

Küflenmiş ekmek toplayan eski bir kumarcı

Yırtık çuvalında gecenin

Eskimiş yüzler saklıyor

Babamın yüzü de eski sayılır mı ki?

Bir yankının içinde kalmış belli, yankı çok derin bir hissin kekeme halidir.

Işıksız gecekondulardan gelen silah seslerini toplayan ikizim

Beni güneydoğu şivesiyle vuruyor durmadan

Trenler geçiyor o an önümden

Şımartılmaktan zevk alan cümleler taşıyan trenler

Ray anadilinde Diyarbakır kokuyor.

IV.

Portakal kabuğundan

Düşlerin satın alındığı

Bu tacir şehrin kuytuluklarında

Gözbebeklerimize kadar zehirlendik

Gel de sana nereye kustuğumu göstereyim!

V.

Gözlerimi sana bakarken

Cinayetler işlediği için aldılar benden

Ellerimi seni tutmasınlar diye ahşap bir evle değiştirdiler

Çekiç sesleriyle yankılanan bir sokağa bıraktılar bizi

Sokağın başına da

Senin o en çok sevdiğim

Sahipsizliğini astılar.

Her köşede çığlık satış dükkânı

Kürtçe çocukluğumun çevirisindeki ihanet ve sonrası...

'Üç adım ilerdeki şiiri göremeyenler' yığınağında

Herkesin kendi çaresizliğini oynadığı kiralık sahneler.

Bu yağmur damlaları gecenin kardeşidir bawo

Hadi al içeri. (III. Bölümle ilgili)

IV.

-Hayal kalyonunda soğuk kadınlar mevsimi-

Vişne kurusu tadında çarptın alnımdaki belirsizliğe

Çok denklemli bir yalnızlık tiyatrosunda

Uzun bir formülde bilinmeyeni oynamak gibi bir şey bu his bataklığı.

Üşüyen bir bankamatik kulübesinde

Evsiz çocukların omuzlarına konan dilsiz kuşların toplamıyla

Sus emri verilmiş bir anlamsızlığın kareköküyüm mesela.

V.

Nöbetçi çıldırışlarla

Gecenin en kitapsız cinayetlerinde patlayan

De ki asi bir dengbejin son haykırışıyım;

'ez jite mırım' diye yüzü yanmış bir cümle bıraktım dağlar ülkesinde.

Kendime diz çöküp

İçimden sökerek imge yığınlarını

Ve tanrıların akşam yemeği için

İki ıslık sesi ölüsüyüz artık Gülamın

Uzat kâbuslarını öpeyim.

VI.

Beni öldürüp öldürüp

Azgın bir melekten yeniden peydahlayan sözcüklerden

yangınına tutsak sesiyle bir adam bıraktım kalbinin tam üstüne

Ruhunu hayal kalyonundan çaldığım.

VII.

İki küçük öpücükle ört üstünü.

*ez jite mırım(Kürtçe):senin için ölürüm