Tapardım İşte

Ölümü bekleyen kelebeklerdi

Gülüşlerimde soluklanan

Yalnızlığımın arka bahçesinde

Bendim beni avutan

Öylesine yorgun

Ve

Dingin

Hep geceye saklanırdım

Acıyan yanım görülmesin

Gizli yarenliğim vardı hüzünle

Ağladığım bilinmesin

Rüzgâr nehir'e doğru akarken

Yollar ayaklarıma dolanırdı

Bir sanaydı içimde ki volkanın büyüklüğü

Bir de boşa geçen ömrüme

Ne kadar hayaline dokunsam

İçimde ki volkan patlar

Parçalara bölünürüm

Toplarken ben beni

Gülkurusu akşamlarda kanardım

Ve

Hayal iklimlerinde sağanağa tutulurdum

Güneş uyurdu zamansız

Ben üşürdüm

Karlar yağarken avuçlarıma

Sessizliğim sarardı dört bir yanı

Alazlanırdı yüreğim yokluğuna

İnadına severdim

Hem de öyle böyle değil

Tapardım işte