Taptığın/Yaptığın Ne

Yolda kaldım,

Kaç eren geçti yanımdan

Ellerinde bir nur ki;

Uzandım ellerine,

Hayır dediler,

Herkesin nuru kendine,

Ve arkalarına bakmadan yürüdüler.

Kaldım,

Kaç mevsim yaşadım.

Soydum kabuklarımı kaç kere.

Her çıkan ben,

Daha bir başka.

Anladım dediğim anda,

Yanlış bir adım atmışım.

Etrafımda kendilerini anlatan yobaz anlayışlar

Kulaklarımı tırmalıyor.

Nasıl bir anlayış ki Ya Rab,

Senin gökkubbene yaslanıp,

Kendini aşalıyor.

Yok yok bu ıssız vahada

D/in cin yok ortada.

Yalnız etrafta zanlarımızın kapladığı kara

Bulutlar var ki;

Her nefsin isteğine sağnak sağnak yağarlar.

Hayır kendimden bilirim;

Kaç yetim gördüm,

İhtiyar babama kızdım kaç kere,

Komşum açtı bilmedim.

Yanıldım;

Ettiğim secde Sana değil,

Kendi körlüğümeymiş.

Yoksa, Ya Rab;

Sen kimseye haksızlık

Emretmedin.

Geç bunları geç diyor,

Malum altında yatan,

Azgın kara baykuşlar var;

İnandığın tek şey varsa

Para, iktidar.

Hayır, demek yetmez

Bu ithama,

Yaşamı getirip şahit olarak yanına

İşte burda hayatım,

Söyleyin artık ben müslümanca yaşadım,

Demeden, ispatı yok bunun.

Sözde olmaz secde,

Taptığın neyse,

Hayat, herdaim gösterir sana

İlahını her yerde.

(Şubat 2010)