T/arafsız Aynalar

/Şiirlerimi dokundurdum yüzüne

Hecelere ayrıldı kirpiklerin/

.

.

Ayrılığın sûr'una üflediğinde vedan

İkimizde anladık,kıyametin gözlerinde kopacağını

Zaman

Tüm hafızaların hayat çizgilerini dağıtıp,uyuşturduğunda anıları

-Cehennemim beni terketti diye

Üşümek tuttu avuçlarımı

-I-

Yüzünü anla(t)mak için kirpiklerinden okumuştum bakışlarını

Arafsızdı yüzün

Hüznün taraflı

-ki varlığın

Arafsız yüzünde cennete taraf olmaktı

Varlığın,hüznüne tarafsız kalamamaktı

-II-

/Yüzümü yollarına boyadım

Aynalarım paramparça/

.

.

Sen şimdi,zamana benzersin giderken

Hızlıca akarsın avuçlarımdan

Öylesine bir durak olur avuçlarım

-Geçerken uğradığın

Adımlarına susmalar düşürür de gidersin şimdi sen

Yavaşça yaklaşıp anlatırsın,vedalar nasıl sayıklanır

Dilin zehir olur o an

Dilin terk olur

Dilin acıtır

Üç nokta kanatırsın anıların yerine

Anlatırsın

Unutkanlık imlaya nasıl yakıştırılır

.

.

Son yolculuğun olur beni içine almayan

Anlayamam neden

Neden,bilemem

Yine de

Bazen daha iyi gelir kalmak gitmekten

İyi gelir bazen bilmemek bilmekten

.

.

Gittiğin yolların sonunda kırık aynalar bırakırsın

Ne zaman sana baksam kendimi görürüm

Ne zaman kendimi görsem,seni anarım

-ki yokluğun

Bir ruhu gerçekten özlemek olur şimdi

Gerçek bir ruh olur şimdi,gerçek ten