Tarçın Kokusunda Aşk

Hüzne bulanmış

İnce bir çizgi gibi bakıyor

Fırat'tan gelmiş

Asiliğinden kopartılmanın sancısıyla gözlerin

Delicesine âşık

Yer gök birleşir

Aşk ufkun bittiği yerde gizlenir

Sonsuzlukta

O gözlerle bakma bana

Sen gülünce tarçın kokusu yayılır

Dudaklarımda isimsiz tatlılardan armağan

Senden arta kalan

Hayalsin biliyorum

Dokunsam ellerim değer semavata

Kış işler iliklerime

Ya değilsen

Korkuyorum

Uzaktan izlemek

Duymak kirpiklerinin sesini

İçime işliyor tarçının acısı

Efkârıma yeniliyorum

Bir türkü tadı damağımda

Anlıyorum sevmek tek kişilik

Aşksa arta kalan tabakta

Bir lokmalık tat

Hatırda kalansa

Sevmek

Açlıkla oturduğumuzda

Yenen ilk lokmalık haz