Tarifi Olmayan Yokluğumun Sen Yanı

Kör bir kuyuydu sensizlik

ne adı vardı yalnızlığımın

ne de tarif edilebilen bir yönü

öylesine dardı ki sokaklar

sonunda aşılmaz duvarlar

her tarafta kokusu yalnızlığın

Sessiz bir çığlık olur yırtardım geceyi de

Yine de duyuramazdım sana sesimi

Kaç geceyi dilim dilim parçalara bölüp

Yalnızlığıma meze yaptım bir bilsen

Ve kaç sabahı sen yoksun diye

Gün doğmamış sayıp el sürmedim perdelere

dedim ya adı yok yalnızlığımın

gecelerle körebe oynamaktan

sabaha çıkamayan düşler kurmaktan

yüreğime batan umut kırıntılarından

kısacası sensizlikten, sensizliğimden usandım yar

çık gel hadi

uzun bir yolculuğa çıkalım

iki bilet aldım 7 ve 8 numaraya

cam kenarı senin olsun

gidelim bir yerlere neresi olursa

uzaklaşalım bize eziyet olan her şeyden olmaz mı?