Tarih Diye Not Düşülen Keder

"nasıl bir kuş bunlar ki, gökyüzüne değil de

denizin derinliğine doğru uçuyorlar.."

-"naturel" adlı belgesel yapımından-

Susularak kalınmış

Ne çok aşk susuzluğu çökmüş kentin üstüne

Dünya ise

Çoktan küle karıldı..

Neyi yaşadıysak, hüznümüze kazıdı hayat

Yıkık bir duvar karşısında kuş ölüleri

Dudaklarımızda gülüşlerin paramparçalığı..

Payımıza düşeni saymaksa, yoksul çocukluklardan;

Düşlerin şeraresinde tutkulardı

Yüreğimizdeki karşı duruşun yurtsuzluğu

Ve tarih diye not düştüğümüz kederlerden

Acıyla yontulmuş sevinçler..

Susmalıyız

Çünkü yakışmıyor böylesi bir dünya sesimize

Karşılığı yok sorulan hiçbir sorunun..

Bütün sözcüklerini sakla cebinde, ama sımsıcak

Ki susuşun, daima bir itiraz olmalı bu dünyaya..

Yok satan yenilgiler ortasında

Yollara düş sen aynı ıslıkla

Avucunda günışığı kırıntıları

Ardında yıldız yığınakları

Ve kokusunu duymak mümkün mü ki toprağın

Yok olup gitmiştir bulutlar, gök boşluğunda..

/ günlüğü yoktur hiçbir acının

Ama yaşanacaktır her anı

Tozlaşarak yok olmadan

Çekip gitmeli kendine insan

Destansı yalnızlığıyla belleğini yanına alıp gitmeli

Kendini kendinde yakmalı insan

Küllerinin altında kamaşan köz olmalı insan.../

Ve zaman, hızla çarparken

Hayatın dalgın sularına

Uçurum gibi uğuldayıp duracak hatıralarda

Bütün yaşanmışlıklar...

Böyle yaşandı ve unutuldu diyecek birileri..

Kanırtarak gök-yüzünden kuşları

Duvar dibinde, yaralı bir hayvan gibi soluyacak kimileri..

Çünkü kendi doğasının avcısıdır insan

Kendi hikâyesinin serüvencisi

Büsbütün çölleşinceye kadar...

Herkes söndürmüş gözlerinin ışığını

Birbirine yaslamış suçlu bakışlarını

Herkes kendinin denizinde, boğmuş sularını

(y)analım - (y)analım

Uygarlık diyorduk önceleri, barbarlıkmış meğer

Yaşamıyor insan

a

ş

a

m

ı

y

o

r

Duvarlarını

Ve kanlı bir takvim yaprağı gibi

Uçuşup durmaktadır aşk

Şimdi

Hangi tarihe not düşüyorlar bizi

M.H

mayıs-2o1o