Tarumar Coğrafya

Yokluğun bir ateş ve ben

korlarında yürüyorum yalınayak.

belki bir ümit olur diyerekten

kurak topraklara atıyorum tohumları.

sen düşüyorsun ya aklıma;

ağlıyorum sevgilim.

boşa akmasın diye gözyaşlarım,

kurak topraklara bakıyorum.

Bir hırçın rüzgar vuruyor sillesini,

eksiliyorum her adımda

eskitiyor beni bu tarumar coğrafya

Bak sevgilim,

gölgem düştü ayak ucuma

galiba güneş doğuyor.

karanlıklar çıkıyor aydınlığa

oysa bilirsin ışık vurmaz karanlığıma