Taş
Ev, yuva oldun
Yatak , yastık oldun
Dövüldün kırıldın
Serildin yolumuza
Bağımızda bahçemizde
Ekmeğimizde aşımızda
Bedenimizde düşümüzde
Çıktın yine karşımıza
Kimi kral kimi padişahtı
Yaktı yıktı tozu dumana kattı
Kimi köşkler, saraylar yaptı
Sen sakladın bize
Seninle ayırdık bağı, bostanı
Seninle yazdık destanı
Kurdu, aslanı, kartalı anlatık
Kağıt kalem oldun bize
Kimi zaman küpe yaptık
Kimi zaman ite attık
Parkları sarayları donattık
Yonttuk yarıştık övündük seninle
Yosun tuttun yuvarlandın
Renkten renge boyandın
Seni sana vurduk
Ateş oldun yandın
Titredik acımızla
Seni bastık yüreğimize
Sen eridin de bizde
Biz taş olduk
Bir ömrün sonunda
Geldik yine sana
Bu son yolculuğumuzda
Yine ağırladın bizi
Dikili durdun başımızda
Kadim bir dost gibi
Sami Çimen (01-12-2006)