Taş Kalplisin

Bir viraneler şehri oldu yüreğim

Depremler yarattı yokluğun bende

Gülmeyi unuttu, hep ağladı gözlerim

Ama o taş kalbin bilmedi işte

Bir yalanı ben gerçek sanmışım

Delice bağlanıp, hep ona aldanmışım

Tanrı gibi ben birtek, sana tapmışım

O taş kalbin anlamadı boşa yanmışım

Oysa sevgi paylaşım derlerdi bize

Biz neyi paylaşamamıştıkki söyle

Bin parçaya bölündü yüreğim işte

Ama o taş kalbin görmedi yine

Benmi anlatamamıştım, senmi anlayamadın

Dağlar bile duyduda sesimi bir sen duymadın

Ya ben yanılmıştım, ya sen yalandın

O taş kalbin gözyaşını tatsın ağlasın,

Ağlasında birgün beni anlasın...