Taşra Sesli Şiirler

ölü saatlerde sönmüyor ateşi

taşra sesli eskimemişliklerin

devrik aşklar terkisinde güneş

şaşkın bir pazartesiye benziyor olmalı

arşınladıkça uzaklığa dönüşüyor yol

bilmediğim bir noktada yitiyorum

karlı bir kaybolmak oluyor tek tarihim

ayaklarımın altında ırmaklar saklıyorum

karamsar ağustoslar sarışın ve hastalıklıydı

ilk gençliğimi erittiğim yerli semtler beklentisiz

bütün fısıltılarda süresiz çocukluğumdu horlanan

açık ara hayatın önündeyim yine çocuk ve devrimci

sıcak rüzgarlar yalarken silüetini

birbirine yapışık balkonsuz evlerin

unutulmuş kadınlar usta rüyalarında

gizemli bir şiirin izindeler sanki...

okumadan bıraktığım kitabın

okumadığım sayfaları kalacak tek bahanen

son sözümün ilk yarısını dinlemediğin gibi

bütünleyeceksin acılarımı yarılayarak kendini...

saatler hücrem günler hapishanem yıllara mahkumum

sensizlik sanığıyım suçum yalnızlıkla sabit

düşlerimde avuçlarının deniz aşırı mevsimler üstü yağmur kokusu

içimdeki çıplak ağaca dokun yeşersin özgürlüğüm