Tebliğ

şimdi hangi duvara toslamalıyım allahım

artık kalbim değil kafam kırılsın istiyorum

pencereler istiyorum aydınlık rüzgarlardan

ve hiç dinmeyecek bir sızım var öyle olsun

yakışık olmayacak şiirlere sözler buluyorum

sonrası derin bir boşluk

yakın takvimlerden bana koparılacak yapraklar kalsın

suretimde eşkiya bir gülümseme muştusu olmasada olur

gözlerim anlatır onlara

mutsuzluk, hasreti olmayışların.

ayıksanmış bir gürültü şimdi yaptığım

kaç sefalet üzere vaazlar verdim

cennetiyim artık ayrılıkların

merhamet dolu bir gülümseyişle uyandım

bu kaçıncı hazirandır kendimle başbaşayım

oysa bir şikayetim bile yakışmadı yüz hatlarıma

bunca acı varken keder ve hüzün elbet

bilenler bilsin şarabı yasakla

sonra gecelerin padişahı kim

sorulmaz kayda geçerken zabitlerin defterine

hangi kırılmışlığın sureti var yansıda

devletin ve allahın arasına sıkışmış kulların

yok gergefi nakşı

işitilen hüküm duyulan kasıt

insan kendine haps

dolaşan bir zindan şuracıkta dağılsa

şimdi hangi korkuyu besleyecek ürkeriz

leyli acıma kenetlendim

ayaklarım yol büyür

hınca hınç bir yalnızlık

bunu öyle derinden duydumki

allahım

özür dilerim.