Tek Cemre

Ben onu hiç unutmadım...

Yüreğimde saklı kalan yarınlarımdı benim

Öyle mahzun, öyle ıssız bir hali vardı ki;

Nefesim kesilirdi onu görünce

Bazen pencereye çıksın diye gizli gizli dua ederdim içimden

Gizemli bakışlarında kilitli kalırdı gözlerim

Çünkü biliyordum o çok farklıydı...

Mahallemizin en güzel, en alımlı, en acayip kızıydı

Güldüğü zaman sanki ay gülerdi, yüzüm gülerdi

Sustuğu zaman, yıldızlar bir bir içime düşerdi

Gecenin hüzün karası yalnızlığını,yalnızlığına sarardı...

Mahallemizin en gizemli kızıydı, kimse bilmezdi kim olduğunu

Bazen uzaklara dalardı, hayattan korkardı, hiç konuşmazdı

Susunca donardım, içim üşürdü,buz tutardım

Gözlerine bakmaya korkardım...

Ahşap penceresinden hayata ürkerek bakardı

Anlamsızca tebessüm ederdi

Kırık tebessümlerini ben toplardım penceresinden

Her gece yüreğimin altında saklar, öyle uyurdum, huzur bulurdum

Kimse bilmezdi,

Eksik yanlarımı o tamamlardı,o bile bilmezdi...

Mahallemizin en güzel, en alımlı, en acayip kızıydı

Güldüğü zaman sanki ay gülerdi, yüzüm gülerdi

Sustuğu zaman, yıldızlar bir bir sönerdi

Gecenin hüzün karası yalnızlığını,yüreğine sarardı...

Ben, bir türlü anlamazdım, neden böyle olduğunu

Neden hayata bu kadar ürkek baktığını

Bir ömür için, bir ömür feda etmek derdi

Yarım yamalak bir hayatı,inadına yaşamak derdi...

İçimde biriktirdiğim yetim yalnızlıklarımın, en son durağı

Yüreğime düşen tek cemre, tek göz ağrım, tek yangınım

Hayata ilk gülüşüm,ilk kez kendime sımsıkı sarılışım

Ve ilk kez benden kopan parçamı tutamayışım...

Şimdi, Ayrılığı en siyah rengine boyayıp, astın boynuma

Şimdi, tozpembe hayallerimi bir bir yakıp, attın koynuma

Beni yangınların ortasında, hüzünlerin kuytusunda bırakıp gitme

Gidersen mutluluk düğümlenir boğazımda, sensiz ben gülemem...

Gitme, hayatımın en güzel yanı... Ne olur gitme

Gitme cennet gülüşlüm, içimde uçurumlar bırakıp gitme

Seni seven kalbimi, şu yorgun bedenimde bırakıp gitme

Gidersen ben güz olurum, hazân düşer baharlarımın üstüne

Gidersen ben köz olurum, mahşere dek yanarım sen, sen diye...

Kar tanesi gibi eriyip gittin avuçlarımdan... Tutamadım

Gözlerimde kalan, ceylan gözlerini özlemek bana, hep bana düştü

Sessizce yağmak, Bir köşede sırılsıklam kalmak bana düştü

Sensizliği seninle yaşamak,yine bana düştü...

Ey boşluklarında kendimi kaybettiğim yar..!

Ne anlatsam, anlamı hep eksik hasretimin

Hep geç kaldım seni sevmelere, hasretine hep erken vardım...

Gittin ya...!

Kan kokan yüreğime, gülüşünde gördüğüm ay'a

Susmalarında, bir bir sönen yıldızlara

Ve içimde bıraktığın bütün yarınlara yemin olsun ki;

Ben seni hiç unutmadım...