Tek Dostum

Yeşil gözlerindi,

Hatırı sorulur tek dostum.

Güven verirdi bakarken,

Isıtırdı en soğuk iklimde

Vadiden eserken.

Özlemlerime,hasretime

Kulak kesilir,

Köyüme götürürdü

Çayıra,çemene bezenmiş rengi

Çağlayanları anlatır

Kirpiklerinden süzülen her damla

Gözlerindeki pırıltı,cesaret

Geceye meydan okurdu

Ümitsizlik asla yosun tutmazdı.

Her şey gözlerinde gizliydi;

Ustanın çırağına sabrı,

Çiftçinin toprağa ektiği umudu,

Aşığın maşuğa vuslatı,

Dahası

Bir fincan kahvedeki anlam

Bakışlarındaki sıcak bir merhaba

Aslında hayat mevsimiydi.

Yazı yazda yaşardı

Oyun oynamazdı kardelenlere

İlham olurdu şairlere

Kalemini kırdırmazdı.

Ya sen dürüst oldun

Ne de dürüst kalabildin

Ölüsün artık benim için

Çünkü seni hiç sevmedim

Bir tek yeşil gözlerin kaldı bende

O da bana benzediği için

Bir tek dostum var,hatırı sorulur

Yeşil gözlerin.