Tek Kelâm

Sen ki düğümlenen kelimelerimin soluksuz adresi

Kervanları suya hasret bırakan, o yağmurun sesi

Kadim dosları hiçe sayan, karanlığımın doğan güneşi

Korkuları hiçe sayan, ey umutların gelişi

Tükenmeyen sevgilerin, göze yansıyan hasreti

Aleviyle kavurup bitiren, sevgilerin en harlı ateşi

Kalmadı sabır-ı talim gönlümde bilesin

Kahırlara malûmun oldu yüreğim,

Fakat sen farkında bile değilsin

Geçer sanıyordu bu adamın acıları,

Belkide bitmeyecek sandığı onlarca kelâmı

Yüzü kalmadı sözcüklere dokunmaya dahi,

Artık eğilen başındadır eyvallahı

Mevsimler geçsede ömrümüzden,

Bu gün yine bir kış sabahı

Beklediği hala o tekil-i şahsına,

Gönlün kederli selâmı

Ne yapsada anlaşılmayacak

Aşk-ı nârına kalacak yine

Yazanın bu tek kelâmı...