Tek Kullanımlık Hayat

"akıp geçen"

çengelinde akrepler

yelkovan ayrılık der

tiki gitmiş tak altında gövdem

bugünde tutsak hayat

tut ki yarın doğmuşum

dünleri silerek

yine gölgem kayıp

takılı geçmişin çelmeleri ayağımda

"arta kalan"

gülücükler giyinir her sabah yüzüm

/oysa bugün günlerden hüzün/

artıkları asılır çeker çehremi

güneş batar gözümde

hayat karartı bırakmada

silebildiğim kadarı yüzüm

kalanı yalancı mimikler

kır aynayı!

tuza dönsün

ki

yara külünden doğsun

"gülümse"

aradığımız çorba sıcağı

sofrada

eksilmezdi kavga

rengini bilirdik geçmişin

damakta hala tadı

.

.

tek atımlık

cümle kalmış dudakta

ve yürek